arrow_drop_up arrow_drop_down
De curlingouder... ben ik dat?
6 januari 2021 

De curlingouder... ben ik dat?

Je hebt de term curlingouder vast al wel eens voorbij zien of horen komen. Onze generatie ouders wordt er met regelmaat van beticht er een te zijn, is mijn idee. Om te beginnen:

Wat is een curlingouder?

Dat is de ouder die, uit liefde voor zijn kind, veel doet voor zijn kind. Hij of zij veegt de ijsbaan met zijn bezem, zoals dat gaat bij curling, mooi glad zodat de zware steen, het kind dus, lekker doorglijdt. Als ouder neem je dan dingen over want je wilt het beste voor je kind. Je probeert te voorkomen dat iets niet fijn is of niet aan het ideaalplaatje voldoet. Het effect is dat je daarmee als ouder te weinig ruimte geeft aan je kind om zelf dingen te ontdekken en te ervaren.

Voldoe jij aan het signalement curlingouder?

Ik op z'n tijd zeker! Een voorbeeld van vanmorgen. Ik zat met onze oudste aan het thuisschoolwerk. Samen achter de laptop luisterden we naar de uitleg van juf. Omdat Koen (groep 4) op mijn computer werkt en nog niet goed weet waar hij wel en niet op moet klikken, zette ik de tabbladen vast klaar. Voor het gemak had ik ook al vast alle werkboeken en schriften klaar gelegd voor hem. Inclusief vulpen, potlood en gummetje. Wel net zo makkelijk. Voel je ‘m al aankomen? 😁

Juf zei tijdens de uitleg van het rekenen dat een wisbord handig was. Koen keek mij aan, “Die heb ik niet”. Waarop ik zei: “Vraag even aan juf wat je dan kunt gebruiken.” We zagen juf met een wit A4tje wapperen. Dus dat kon ook. Prima. Alleen hadden we dat net niet bij de hand. En hup, daar ging ik, naar beneden naar de printer om een blaadje te halen. Superlief van mij, al zeg ik het zelf maar ook wel… nou ja, bemoederend. Ik nam het gelijk over.

Jazeker! We voldoen allemaal op z'n tijd aan de omschrijving curlingouder

Op zich geen rampzalig moment. Maar wat gebeurde er daarna… Koen was met spelling bezig, ik poogde iets te doen voor het werk en hij vroeg mij om hulp. “Mam, ik begrijp niet waar we zijn.” Dan moet je dat vragen aan juf, zei ik. Dat wilde hij niet. Ik had toch het boek klaargelegd? Pfff… oké, dus ik aan juf vragen waar we moesten zijn. Bleek ik het verkeerde werkboek te hebben klaargelegd. Zegt Koen daarop: “Tja, het was jouw fout dus jij moest het oplossen, mam.”

Kijk naar jezelf en zie wat je doet

Ow… JA! Dat klopt! Ineens zag ik wat er was gebeurd: ik had zoonlief te veel uit handen genomen en dus ging hij nu leunen op mij. Hij maakte mij verantwoordelijk en terecht! Ik had het ook allemaal op mijn nek genomen. Niet handig!
Dus ja, een beetje ondersteunen, op weg helpen, helemaal prima maar wel met begrenzing. Want voor je het weet doe je te veel als ouder en dat doet het zelfvertrouwen dan weer geen goed.
Overigens ook interessante materie: de samenhang tussen jouw zelfvertrouwen en dat van je kind. Juud heeft er een mooi artikel over geschreven. Die lees je hier!

Succes morgen maar weer, vaders en moeders!

Reactie plaatsen